De Werktafel
Aan de Werktafel kijken we terug op de samenwerking met (voormalige) studenten van diverse conservatoria en kunstopleidingen. We doen dit met o.a. zangers, componisten, regisseurs, instrumentalisten, productieleiders.
Locatie: de kleine studio van de Berenkuil
Wanneer: dinsdag 4 oktober 2011
Tijdstip: 12.30 uur – 14.30 uur
Wie: zangers, componisten, regisseurs, instrumentalisten, productie –assistenten
Thomas Myrmel (componist), Inga Schneider (zangeres), Daniël Hamburger (componist), Joost de Vrankrijker (student), Kasper Tarenskeen (musicus), Oukje den Hollander (zangeres), Jordy Oostrik (student), Stefanie Janssen (zangeres), Bastiaan Woltjer (musicus), Kees van der Meer (musicus)
Crew: Anthony Heidweiller (gespreksleider), Mirjam Visser (productieleider), Anna Pleiter/Kooklab (de kok), Judith Hofland (camera)
De WerkTafel
Door Mirjam
Deze keer een lunchtafel, vol met enerzijds jonge studenten die nu aan diverse kunstinstellingen studeren en ‘oudere studenten’ die inmiddels student af zijn, maar allemaal werk(t)en ze mee aan de diverse projecten van Yo! Opera.
Een tafel vol zangers, componisten, productieleiders, musici en regisseurs (in spe).
Er zat een hele frisse dynamiek aan de tafel en je merkte dat iedereen zeer geïnteresseerd was om naar elkaars ervaringen te luisteren en om van elkaar te horen waar iedereen mee bezig is.
Er werden dan ook na afloop veel gegevens uitgewisseld, nieuwe contacten gelegd en wie weet zelfs nieuwe vormen van samenwerking aangeboord.
Wat me vooral opviel in de uitspraken van die middag was dat er benadrukt werd hoe belangrijk het voor al deze studenten in opleiding was geweest om tijdens hun studie in aanraking te komen met de speciale manier van werken van Yo. Een van de kenmerken, zeg maar trade marks van Yo werd als volgt benoemd:
dat je bij Yo! Opera wordt gezien in jouw eigen unieke hoedanigheid en dat je goed bent zoals je nu bent. Terwijl er op de kunstopleidingen meestal meer de nadruk ligt op datgene wat je nog niet bent. Dat je nog niet goed genoeg bent in je vakgebied en dat je daarom natuurlijk op die opleiding zit. Yo daarentegen werkt juist met datgene wat jij zelf inbrengt en wat je op dat moment kan. Een hele positieve benadering dus, gebaseerd op vertrouwen en een filosofie die er van uit gaat dat iedereen zo zijn eigen unieke talenten heeft en dat als je die persoon steunt, vertrouwt en aanmoedigt, dan komt het er waarschijnlijk wel uit. Dit uitgangspunt van Yo heeft de mensen veel zelfvertrouwen gegeven, dat wordt door iedereen aan de tafel onderstreept.
De projecten van Yo! Opera worden door iedereen als een hele goeie leerschool ervaren. Het is een geweldige springplank voor jonge makers, zangers, musici. Je leert hoe het is om deel uit te maken van een artistiek team, om samen te werken met alle verschillende disciplines. Yo gaat ook over maatschappelijke betrokkenheid, er worden projecten gemaakt die midden in de samenleving staan. Zoals iemand het zo mooi verwoorde: “het Conservatorium was mooi maar Yo was een ander soort leerschool, hier leerde ik echt met mensen te werken, leerde ik hoe belangrijk contact met je publiek was, leerde ik dat mijn zang niet alleen maar een solo is, maar een dialoog kan zijn, waardoor je als kunstenaar niet veraf staat maar juist heel dichtbij, dat je als het ware deel uitmaakt van het geheel.
Ook het enthousiasme van Anthony en Yo! Opera werkte aanstekelijk voor veel studenten. Woorden als passie, bezieling, inspirerende gesprekken, verbindende organisatie, nabijheid, directheid, vallen voortdurend.